SOMBOR Najzeleniji grad Evrope – Betty

Najveći talas ozelenjavanja grada, bio je na kraju 19. i početkom 20. veka, kada je Sombor ozelenjen mladicama bođoša (koprivića), za ove krajeve neobičnog drveta iz porodice brestova, poreklom iz Amerike. Somborci su ih zbog bobica, u početku zvali »amerikanske trešnje«

Autor: Darinka Mihajlović

“U tem Somboru svega na volju, svega ima to istina, pa i žene piju vina, u tem Somboru….”

Prelepa pesma Zvonka Bogdana »U tem Somboru« govori o jednom od najlepših i najreprezentativnijih gradova Srbije. Rečima ove pesme uz zvuke tamburaša, pevač je na najlepši način opisao ovaj grad i pozvao da prošetate njegovim ulicama i upoznate njegove znamenitosti.

Ime po porodici Cobor

Imenom Sveti Mihailo ili Sentmihalj, preteča današnjeg Sombora zapisana je prvi put krajem XIV veka, kada se ovaj posed nalazio u vlasništvu vlastelinske porodice Cobor. Početkom XV veka, imenu naselja Sentmihalj dodato je i prezime ove porodice, koja će tokom XV veka postati jedna od najuticajnijih ugarskih plemićkih porodica. U turskim defterima se naseobina prvi put pominje pod imenom Sombor 1543. godine. Do promene imena naselja došlo je kada se Ugari pred Turcima povlače na sever, a srpski pravoslavni živalj koji je živeo ovde ostaje i prilagođava ugarski naziv Cobor svom jeziku u naziv Sombor.

Znamenitosti

Županija, Gradski muzej, Galerija »Milan Konjović«, nekoliko crkava i manastira, Srpska čitaonica, samo su neke od znamenitosti koje vredi posetiti u Somboru. Gradska ili Varoška kuća predstavlja centralni arhitektonski simbol grada. Nastala je na temeljima nekadašnjeg kaštela grofa i kapetana Jovana Brankovića. U zgradi je nekada bila smeštena gradska uprava i činovništvo, u Svečanoj sali su održavane sednice gradskog Magistrata, u prizemlju su se nalazili dućani, a neko vreme ovde je bio smešten i arhiv grada i gradska biblioteka.

Uživanje u gradu i okolini

Tokom druge polovine 19. veka somborske gradske vlasti posvetile su veću pažnju pejzažnom uređenju grada, a uz drvorede dudova na periferiji, na gradskim ulicama bili su posađeni platani. Najveći talas ozelenjavanja grada, dogodio se na kraju 19. i početkom 20. veka, kada je Sombor ozelenjen mladicama bođoša (koprivića), za ove krajeve ranije nepoznatog drveta iz porodice brestova, poreklom iz šireg porečja Misisipija (SAD). Somborci su ih zbog bobica, u početku zvali »amerikanske trešnje«, a kasnije je posađen i manji broj sadnica njegovog evropskog rođaka. Ubrzo je ovo drvo postalo ekološki znamen jednog od najzelenijih gradova u Evropi, a u hladu drvoreda njegovih raskošnih krošnji uživaju Somborci, ali i njihovi gosti. Ukoliko ova gradska oaza za ljubitelje zelenila nije dovoljna na raspolaganju im je Specijalni rezervat prirode »Gornje Podunavlje« koji se prostire na aluvijalnoj ravni leve obale Dunava.

Festivali vina

U gradu Somboru, kaže pesma, i žene piju vina, a za vinoljupce održavaju se tokom godine čak dva festivala posvećena upravo vinu. Tačno trećeg četvrtka u novembru čitav vinski svet pa i Somborci obeležavaju Dan mladog vina. Program održava ceremoniju krštenja mošta u vino, degustacija izloženih mladih vina i nastup tamburaša. A prve subote u decembru održava se Ravangrad Wine fest, festival vina i hrane koji okuplja vinare iz naše zemlje i okruženja. Uz vino ovde se degustiraju i autentični bački specijaliteti.

Ako vas ne opije vino u tem Somboru, opiće vas šetnja gradom ili vožnja fijakerom ispod drvoreda bođoša i ostalog drveća. Ovaj grad će vas definitivno osvojiti svojom arhitekturom, šarmom i spokojem u kome je uživao i znameniti Laza Kostić.